EVİME hoş geldiniz...

HOBİ&FOBİ`lerim

A) Hobilerim
1.Bilgisayar
2.Elektrik ve elektronik aletler
3.Teknolojik yenilikler
4.Dağ ve kır gezileri
5.Çiçeklerle ilgilenmek
6.Fotoğraf çekmek
B)Fobilerim
1.Yılandan korkmam yalandan korktuğum kadar

En çok sevdiğim şiir

Yıllar öncesiydi
Puslu bir eylül sabahı
Kampus kantininde tanışmıştık onunla
Daha dün gibi gözleri kömür karası
Sözleri gönül yarasıydı
Vurulmuştum
Koç gibi delikanlı derler ya
İşte tam öyleydi
Özü sözü bir
Mertti, sertti , erkekti
Aşık olmuştum
Platonikte olsa
O benim aşkımdı; seviyordum
Göz göze gelince
Boğazıma bir şeyler düğümlenir
Kekeler konuşamazdım
Ağzım kururdu titrerdim o ise öylece
Bakar susardı
Aynı okuldaydık
Benimle ilgilendiğini hissederdim
Konuşmazdı
Yan yana gelirsek
Lafı ben açar beklerdim
O havadan sudan konuşur
Araya laf karıştırır
Çeker giderdi
Bazen günlerce gözükmezdi
Özlerdim
Beni sevdiğini söylemesi için
Her numarayı yapardım
Yemezdi
Çay içelim derdim gelmezdi
Telefonumu verirdim aramazdı
Kitabını notlarını alırdım
Verene kadar istemezdi
Elini dokunurdum
Çaktırmadan çekerdi
Yalnızca kantinde yakalardım onu
Gider otururdum yanına
Çay alma bahanesiyle kalkardı
Dönünce tam karşıma otururdu
Göz göze gelirdik hissederdim
Beni sevdiğini gözleri söylerdi
O söylemezdi
Sinirlendiğini belli etmemeye çalışarak
Çayını yarım bırakır
Sigarasını söndürür



Kalkar giderdi, çıldırırdım
ikibin içerdi
O hep gitti
Ben hep bekledim
Böyle geçti tam üç sene
Okul bitmek üzereydi ve
Benim doğum günümdü onu da
Çağırmıştım
Her zamanki gibi gelmez diyordum
Ama geldi ilk defa geldi
Sevinçten uçuyordum
Kapıda onu görünce
Her şeyi göze aldım
El alemin içinde
Boynuna sarılıp
Bağıra çağıra
Seni seviyorum lan dedim
Seni seviyorum
Rahatlamıştım
Arkadaşlar aptallaştılar
Ben utançtan kıpkırmızı
O elindeki bir tek kırmızı gülü
Uzattı bana
Lanet olsun dedi lanet olsun
Bende seni seviyorum
Göz gözeydik ağlıyordu
Acı bir gülümseme vardı yüzünde
İçeri bile girmedi
Kapıdan döndü gitti
İçimde fırtınalar koptu o gidince
Yüreğim acıyordu
Seviyordum
Seviliyordum
Ağlıyordum gitmişti
Aylar sonra gazetede gördüm resmini
Okulunu bitirmiş
Öğretmen olmuştu
Güpegündüz
Yol ortasında
Öğrencilerinin gözü önünde
Vurmuşlar onu
...............................................

ÖZGEÇMİŞİM

İsmim ÖzgürKUŞ.1979 Acıpayam doğumluyum.İlkokulu Denizli/Acıpayam/Kurtlar köyünde bitirdim.Ortaokulu Yatağan,Tavas ve Acıpayam olmak üzere değişik okullarda,liseyi de Endüstri meslek lisesinde tamamladım.Üniversite CBÜ Eğitim Fakültesinde bitirdim.Şu an diyarbakırda görev yapmaktayım................................... (dostlar hayat bütün olumsuzluklara rağmen çok güzel...sakın olaki hayata küsmeyin ,bu benden size dost tavsiyesi...sizi çoook seviyorum sitemde sizi görmekten her zaman mutluluk duyacağım...kendinize iyi bakın beni unutmayın )

Bu yıl dördüncü sınıf öğrencisi(Bu bahsettiğim 2001-2002 öğretim yılıydı) olmama rağmen okulu doyamadan bitiriyorum.Öğrencilik yıllarımı dolu dolu yaşadığımı söyleyemem.Üniversiteyi kaydolduğum günü daha dün gibi hatırlıyorum.Sizler benim yaptığım hataları yapmayın,vaktinizi iyi değerlendirin...yıl 2003... hayırlısıyla göreve başladım.Ama öğrencilik yıllarımı çok arıyorum çünkü o zamanlar daha mutlu olduğumu hatırlıyorum çünkü; o zamanlar benim yanımda ,ortağım (irfan), cinim (senem)ve Bebişim (Hatice) vardı, ya şimdi en çok sevdiğim dostlarımdan kimse yok ...sizleri inanın çok özledim...şimdi öğretmenim ama eskisi kadar mutlu umutlu huzurlu değilim,tek tesellisi, beni rahatlatan tek şey maddi bağımsızlığım oluyor Birde gerçek hayatın içinde gerçeklerle yüzyüze oluyorsunuz. VE NİHAYETİNDE EVLENDİM MUTLU BİR HAYATA YELKEN AÇTIM ARTIK KARAMSAR DEĞİLİM (11-12 AĞUSTOS 2007) hayata daha bir başka bakıyorsunuz...ama son olarak şunu söyleyeyim günlerinizi iyi değerlendirin sevdiklerinizi üzmeyin...sizi seviyorum

Deveye sormuşlar boynun niye eğri, deve bir tebessümle nerem doğru ki demiş :)

Haaaa! Aklıma gelmişken söyleyivereyim dedim: Galatasaraylı olmak bir ayrıcalıktır...

BEN SİZE MECBURUM

Ben Sana Mecburum

Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur?
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun

Sevmek kimi zaman rezilce korkudur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Birkaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor
Eski zamanlardan bir Cuma çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Sana kullanılmamış bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanıyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Ben sana mecburum sen yoksun

Belki Haziranda mavi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun
Bütün ıslanmışşın tüylerin ürperiyor
Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin
Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin..
.